Slagschip Tirpitz

Het ontwerp van Bismarck klasse stamde al vanaf 1934, bestaande uit een 35.000 tons panzerschip met 8 33 cm lopen.
Echter door de constructie van de Franse Dunkerque klasse, werd het ontwerp aangepast, en werd het geherklassificeerd als slagschip.
Het ontwerp stamde deels af van de Duitse WO I Baden klasse.
Het zou oorspronkelijk om niks te provoceren binnen het verdrag van Washington en Londen vallen, echter door het kiezen van acht lopen van 38 cm werden de maximale tonnages van deze verdragen grof overschreden.
In het ontwerp was een zwaar pantser opgenomen, dat vrijwel elk slagschip zou kunnen weerstaan en de bewapening was zwaar genoeg om het tegen elke tegenstander op te kunnen nemen. De ontworpen maximumsnelheid zou ongeveer 30 knopen bedragen.
Zoals elk ontwerp van die tijd werd er nog weinig aandacht aan antiluchtdoel bewapening besteed, dit omdat het vliegtuig door de marines nog niet als een zeer gevaarlijk wapen werd beschouwd.
Voor verkenning zou deze klasse een hangar hebben met plaats voor 4 Arado Ar-196 vliegtuigen en 2 katapults.
De Ar-196 was het standaard Duitse vliegtuig voor grote oorlogsschepen van die tijd.

Het definitieve ontwerp was gereed in mei 1935 en slagschip F (later Bismarck) en slagschip G (later Tirpitz) werden op stapel gelegd in juli en oktober 1936. De Bismarck was gereed in augustus 1940 en de Tirpitz in februari 1941.
Deze schepen zouden ondanks plannen voor nog grotere slagschepen, de grootste Duitse schepen worden van WO II.
Beiden hadden ze een zeer opmerkelijke carrière, waarbij de Bismarck in haar eerste actie, de trots van de Britse Royal Navy (de slagkruiser Hood) zonk, en daarna ongelukkigerwijs zelf aan haar einde kwam.
Terwijl de Tirpitz nooit een vijandelijk schip heeft aangevallen, maar alleen door haar aanwezigheid enorme aandacht op haar vestigde en de geallieerden dwong tot extra konvooibeschermingen.

De Tirpitz werd gebouwd in de eigen haven van de Kriegsmarine te Wilhelmshaven, was gereed in februari 1941 en hierop begon ze aan haar testvaarten. Vanwege het verlies van de Bismrack verbood Hitler dat dit schip acties op de Atlantische Oceaan zou ondernemen.
Gedurende de oorlog en de toename van geallieerde vliegtuigen werd er enkele malen licht en middelzwaar luchtdoelgeschut toegevoegd. De Tirpitz heeft het grootste gedeelte van haar actieve dienst in Noorse Fjorden doorgebracht waar ze regelmatig door Britse vliegtuigen, afkomstig van Groot-Brittanië en vanaf vliegdekschepen is gebombardeerd.
Ook is ze een keer door dwergonderzeeërs aangevallen.

Technische specificaties:
Model: Tirpitz.
Taak: Slagschip.
Bemanning: 2608
Prestaties: Max. snelheid: 30 knopen
Motor: 3 schachten Brown-Boveri geschakelde turbines, 12 Wagner Boilers.
Bewapening: 8 - 380mm/47 C34 (4x2) 12-150mm/44 C28 (6x2) 16-105mm/65 C32 (8x2) AA 16-37mm/83 C30 (8x2) 12-20mm C30 4 vliegtuigen Arado Ar-196.
Bepantsering: pantsergordel 320-262 mm, dek 120-50 mm, barbettes 360-130 mm, torens 360 mm