Junkers JU 87

Tijdens de Spaanse Burgeroorlog, werkten de Duitse troepen een nieuwe strategie uit, waarbij een zeer nauwe samenwerking werd toegepast, tussen de troepen op de grond en ondersteunende vliegtuigen.
Eén van de belangrijkste, nieuwe wapens die daarbij werden ingezet, waren Junkers Ju 87A en Ju 87B duikbommenwerpers.
Alhoewel hun aantallen te klein waren om werkelijk invloed op de stirjd te kunnen hebben, was de inzet voor de Duitsers cruciaal voor het ontwikkelen van tactieken die later in de Blitzkrieg in Polen en het Westen werden ingezet.
De "Stuka" (afkorting van SturzKampfflugzeug) werd gedurende de gehele Tweede Wereldoorlog ingezet, in nagenoeg alle oorlogsgebieden.
Zelfs toen het toestel als duikbommenwerper eigenlijk al verouderd was, wist men het handig om te dopen tot tankvernietiger.

De Junkers Ju 87 "Stuka" is het rechtstreekse resultaat van de gevolgen van het verdrag van Versailles op het strategisch denken van het Duitse opperbevel. Door het verbod op de ontwikkeling en opbouw van een militair apparaat, waren de Duitsers genoodzaakt om zich te richten op het verfijnen en uitdenken van militaire taktieken.
De belangrijkste daarvan zou de "Blitzkrieg" worden.
Een snelle offensieve wijze van oorlogvoering, die een nauwe samenwerking vergde van alle legeronderdelen.
Een logisch gevolg hiervan, was de verfijning van het duikbommenwerper principe.

Junkers ging met de Ju 87 wedijveren met toestellen als de Arado Ar 81, de Blohm & Voss Ha 137 en de Heinkel He 118 om de standaard Duitse duikbommenwerper te mogen leveren.
Het uiteindelijke prototype, de Junkers Ju 87V1, kreeg haar luchtdoop op 17 september 1935.
Het toestel was uitstekend te vliegen, met name bij de operationele snelheden.
Het prototype had een zogenaamde omgedraaide meeuwevleugel gekregen.
Het had een vast landingstel, twee kielvlakken en werd aangedreven door een 640 pk Rolls Royce Kestrel V motor.
Nadat de Ju 87V1 bij een proefvlucht was neergestort, werd het te zwak geachte staartdeel volledig herzien en werden de twee roervlakken vervangen door één enkel, groter exemplaar.
Bij de eerste twee prototypen, Ju 87V1 en Ju87V2 bleek men nogal wat problemen te ondervinden aan de duikremmen, een cruciaal onderdeel voor een duikbommenwerper.
Bij het derde prototype, de Ju 87V3, waren echter de kinderziekten verholpen en had men een duikbommenwerper welke in staat was om een duik van 90 graden in te gaan en een kracht van 6G kon doorstaan bij het optrekken uit de duikvlucht.
De Ju 87V2 en V3 kregen echter wel al een Junkers Jumo 210Ca motor met een vermogen van 640 pk en een driebladige propellor in plaats van de tweebladige bij het eerste prototype.

In 1938 werd de romp van Duitslands enige vliegdekschip, de Graf Zeppelin, te water gelaten.
Alhoewel het schip nooit geheel is afgebouwd, zouden speciale Junkers Ju 87 toestellen aan boord worden geplaatst.
Van de geplande 40 vliegtuigen zou een eskader met 28, zogenaamde Junkers Ju 87C toestellen aan boord komen.
De Ju 87C was een speciale ontwikkeling van de Ju 87B, met inklapbare vleugels, kortere spanwijdte, landingshaak en aanhechtingspunten voor katapultlancering.
Het speciale eskader dat vanaf de Graf Zeppelin moest gaan opereren, werd in december 1938 geformeerd en kreeg gelijk een aantal Ju 87 toestellen voor training.
Het ombouwprogramma werd echter stilgelegd door de vertragingen bij de afbouw van het vliegdekschip.

De laatse produktieversie van de Junkers Ju 87, werd de Ju 87G.
Toen duidelijk werd dat de dagen als duikbommenwerper voor de Ju 87 waren geteld, ontdekte men dat het toestel uitstekend geschikt kon worden gemaakt voor een rol als tankvernietiger, oftewel grondondersteuningsjager.
Onder de vleugels werden twee 37 mm Rheinmetall-Borsig BK3,7 anti tank kanonnen geplaatst.
Toen in maart 1943 de eerste proeven werden genomen, bleek het een succeswapen.
Alhoewel de standaardbewapening uit de vleugels moest worden verwijderd en het toestel niet meer als duikbommenwerper kon functioneren, konden er nog wel bommen worden meegenomen voor een rol als jachtbommenwerper.
Met name in de strijd aan het Oostfront hebben deze toestellen het nodige succes gehad.

Technische specificaties:
Model: Junkers JU 87 G1.
Taak: Duikbommenwerper.
Bemanning: 2
Prestaties: Max. snelheid: 314 km/u
Motor: Een Junkers Jumo 211J-1 motor met een vermogen van 1400 pk.
Bewapening: Twee 37 mm BK3,7 Anti tankkanonnen onder de vleugels, twee 7,92 mm MG81Z machinegeweren achter in de cockpit.